Glutenvrij is niet blij ;)

Eindelijk een artikel dat benadrukt dat glutenvrij gemaakte producten niet gezonder zijn. Gelezen in J/M ouders online:

Steeds meer gezinnen kiezen voor voedingsproducten zonder gluten. Maar is het wel verstandig om je kinderen glutenvrij te laten eten als er geen sprake is van glutenintolerantie? Kinderarts Norelle Reilly vindt van niet.

Reilly noemt het onnodig en zelfs mogelijk gevaarlijk voor de gezondheid. Vier redenen waarom je gezonde kinderen gewoon gluten moet laten eten, volgens de kinderarts.

Wat is glutenintolerantie?

Coeliakie of glutenintolerantie is een aandoening waarbij het darmslijmvlies wordt aangetast als je gluten eet. Gluten zitten onder meer in tarwe, haver, rogge, gerst en spelt. Wie last van coeliakie heeft, kan daarom beter zo min mogelijk gluten eten. Toch kiezen steeds meer mensen die geen last van glutenintolerantie ervoor om gluten zoveel mogelijk uit hun dieet en dat van hun kinderen te verbannen.

4 redenen om je kind gluten te laten eten

Volgens kinderarts Reilly, gespecialiseerd in maag-darmziekten, heeft het zeker bij gezonde kinderen weinig zin om ze glutenvrij te laten én kan het zelfs gevaarlijk zijn. Ze geeft vier redenen om kinderen zonder coeliakie gewoon voedingsproducten met gluten te laten eten.

1. Gluten zijn niet giftig

Doordat steeds meer mensen kiezen voor een glutenvrij dieet zou je bijna gaan denken dat gluten slecht zijn, maar dat is volgens Reilly onzin. Als je geen coeliakie hebt, kun je gewoon brood, pasta en alle andere producten met gluten eten zonder ergens last van te krijgen. Dat geldt ook voor kinderen. Een kind preventief geen gluten geven om zo glutenintolerantie te voorkomen, is volgens de arts ook geen goed idee. Om gezond te blijven is een gebalanceerd voedingspatroon met groenten, fruit, eiwitten en verschillende soorten koolhydraten heel belangrijk, stel Reilly.

2. Glutenvrij betekent niet gezond(er)

Doordat gluten het image van ongezond hebben gekregen, denken veel mensen dat glutenvrij gelijk staat aan gezond. Terwijl een glutenvrij koekje toch echt net zo ‘slecht’ is als een gewoon koekje. Sterker nog, veel glutenvrije alternatieven voor bijvoorbeeld brood en koekjes bevatten vaak meer vet en calorieën dan de versie met gluten. Ook zit in sommige van deze producten minder vitaminen en foliumzuur, wat tot vitaminetekorten kan leiden. Een ander punt waar je rekening mee moet houden, is dat een glutenvrij dieet arm is aan vezels. Terwijl deze voor mensen en kinderen zonder intolerantie juist belangrijk zijn voor de darmen en spijsvertering. Niet voor niets raken veel kinderen die glutenvrij eten geconstipeerd, zegt Reilly.

3. Lastig om diagnose te stellen

Reilly raadt ouders aan om bij een vermoeden van glutenintolerantie hun kind niet zelf op een glutenvrij dieet te zetten, maar eerst naar een arts te gaan. Symptomen alleen zijn niet namelijk niet genoeg om de diagnose te stellen; hier is bloedonderzoek voor nodig. Eet een kind al nagenoeg glutenvrij als hij bij de dokter komt, dan kan er geen diagnose meer gesteld worden aan de hand van het bloed.

4. Onhandig en duur

Veel glutenvrije producten zijn een stuk duurder dan de standaard producten en ook dat is iets om rekening mee te houden, stelt Reilly. Tot slot wijst ze er op dat het voor kinderen lastig is om glutenvrij te (moeten) eten. Ze kunnen op bijvoorbeeld op school en op kinderfeestjes veel dingen niet eten die de andere kinderen wel mogen. dat is voor kinderen niet leuk en lastig. En waarom zou je je kind dit aandoen als het niet nodig is?

Bron: HLN.be

Suikerziekte

Een vriendje van Thomas vraagt aan hem: “Thomas, vind jij het leuk dat je suikerziekte hebt?” Thomas:”Nee, dat vind ik niet leuk.” Vriendje: “Ja, want dan moet je een pompje. Ik heb ni… Ik heb geen pompje.” Thomas: “Als ik het niet had, dan hoefde ik ook geen pompje. En kon ik gewoon eten.”

Een ander vriendje van Thomas, diezelfde dag: “Thomas, ik weet waarom jij zo vaak boos bent. Omdat je suikerziekte hebt.” Thomas: “Ja. En daarom moet ik ook vaak huilen.”

Later op de dag hoorde Thomas iemand op tv vertellen over de ziekte die hij had. Ik hoorde Thomas zeggen: “Iedereen heeft wel iets.”

Het bliept, Freestyle Libre

De Freestyle Libre sensor en scanner

De Freestyle Libre sensor en scanner

Sinds gisteren is Thomas de trotse eigenaar van de Freestyle Libre sensor. Geen vingerprikken meer, maar even de scanner langs de sensor halen en je weet je BG.
Scanner aan, bliep, en klaar. Thomas vindt het geweldig en wil de hele dag wel scannen.

De sensor aanbrengen doet geen pijn en hij kan 14 dagen blijven zitten. Je kan er mee douchen en zelfs zwemmen. Je scant door je kleding heen. We weten natuurlijk nog niet of het allemaal ook echt zo mooi is als wordt beweerd, maar we hebben er wel vertrouwen in.

De sensor heeft vele voordelen: geen vingerprikken meer, geen pijn bij het aanbrengen, altijd even kunnen kijken wat de bg is. Nadelen? Voor Thomas misschien dat we nu altijd even kunnen kijken wat de bg is. Als hij niet luistert bijvoorbeeld, ligt dat aan zijn bg of niet? Even scannen en je weet het antwoord ;)~ Kan trouwens ook een voordeel zijn.

Het grootste nadeel is dat de sensor nog niet wordt vergoed door de verzekeraar. Startpakket 175 euro, sensor 60 euro. 120 euro per maand, als de sensor inderdaad de beloofde 14 dagen mee gaat. Bezuinigen op andere dingen dus, want de sensor is het meer dan waard!

En duimen maar dat verzekering het in de nabije toekomst wel gaat vergoeden.

Lang leve de muizen! Lees hier het artikel van JDFR

https://www.jdrf.nl/hoop-voor-de-toekomst-dankzij-jdrf/?utm_content=&utm_source=VerticalResponse&utm_medium=Email&utm_term=Lees%20meer…&utm_campaign=De%20stappen%20voor%20een%20wereld%20zonder%20T1D%20-%20januaricontent

Hoop voor een toekomst zonder Type 1 Diabetes

26 januari 2016, Nieuws
Onderzoekers die al jaren door JDRF gefinancierd worden aan Harvard en MIT hebben het voor elkaar gekregen om muizen met Type 1 Diabetes bijna 6 maanden insuline-onafhankelijk te maken. Hoe? Met een inkapselingssysteem!
Aan MIT werkten dr. Anderson en dr. Langer aan het hoesje van het inkapselingssysteem. Het gaat om een capsule van ongeveer 15 centimeter die wordt geïmplanteerd. Deze capsule bestaat uit een materiaal wat gemaakt is van bruine algen, waardoor het door het menselijk lichaam wordt geaccepteerd. Deze capsule is in eerste instantie zonder inhoud getest en kan 6 maanden blijven zitten zonder dat littekenweefsel wordt gevormd.
Na deze test is tijdens een volgende test de capsule geïmplanteerd met daarin eilandcellen van dr. Melton van Harvard. Deze eilandcellen nemen de functie van de bètacellen over en bleven over de hele testperiode (174 dagen) insuline produceren.
Dit resultaat is te danken aan JDRF, die niet alleen de onderzoeken van alle betrokkene wetenschappers heeft gefinancierd, maar hen ook met elkaar in contact heeft gebracht. JDRF financiert het onderzoek van dr. Melton sinds 2000. Het onderzoek van dr. Anderson en dr. Langer wordt sinds 2007 door JDRF gefinancierd.
Vervolgonderzoek richt zich op het perfectioneren van de capsule zodat deze ook compatibel zijn voor mensen. Ook moet gekeken worden naar veiligheidsrisico’s die de capsule en/of de cellen mogelijk met zich mee dragen. Vervolgens zal gekeken worden naar de optimale dosering van cellen en de beste manier om het systeem in mensen te gaan testen.

Inkapseling

icoon inkapseling[2]

JDRF werkt aan een toekomst waarin insulinetoediening 24 maanden lang overbodig is.

Het implanteren van ingekapselde bètacellen, die insuline produceren wanneer dat nodig is, maken continue controle van de bloedsuikerspiegel en het toedienen van insuline gedurende ten minste 24 maanden overbodig. JDRF is een drijvende kracht achter de ontwikkeling van alternatieve bètacellen en inkapseling van de cellen (bijvoorbeeld met biomaterialen), zodat de cellen met een ‘haaienkooi’ beschermd zijn tegen aanvallen van het immuunsysteem.

Aanpak en resultaten

  • Ondersteuning van bedrijven die de eerste generatie inkapselingsproducten ontwikkelen en beschikbaar maken voor mensen met T1D.
  • Stimuleren en faciliteren van de ontwikkeling van volgende generatie implanteerbare inkapselingsproducten met duurzamere en meer betrouwbare insulineproductie.
  • Oprichting van het JDRF Inkapselingsconsortium met wetenschappers en onderzoekers van meer dan 25 vooraanstaande instituten om de ontwikkeling van de volgende generatie inkapselingsproducten te versnellen.
  • Ontwikkeling van succesvolle procedures voor alvleeskliertransplantaties.
  • Oprichting van het pancreas orgaandonornetwerk: nPod.

 

De Gluut

IMG_6533

Platbrood en rode linzensoep uit kookboek De Gluut

Op Koningsdag kochten we op het Artisplein glutenvrije cakejes van schoolgenootjes van Thomas. En we hadden een gesprek met de moeder van die schoolgenootjes. Over coeliakie, Diabetes 1 en (lekker) eten. En over glutenvrij brood. Het probleem van coeliakie: lekker brood. De moeder (Pauline) vertelde dat zij een goed recept had voor lekker brood en dat dit recept in haar kookboek opgenomen werd.

Nu is het kookboek er: De Gluut. Bourgondisch eten zonder gluten, lactose en suiker. Geschreven door Pauline Kalkhove, a.k.a. de Gluut. Een boek vol heerlijke,  glutenvrije recepten. Voor- hoofd- en nagerechten, borrelhapjes, soepen en natuurlijk: recepten voor brood. Stokbrood, breekbrood, platbrood.

Boodschappenlijst gemaakt en op zoek gegaan naar gv vierkorenmeel, havermeel, rijstmeel, tapiocameel en wat nog meer. De ingredienten om lekker glutenvrij brood te kunnen bakken.

Inmiddels hebben Thomas en ik al een paar pogingen gewaagd. Het platbrood hebben we nu onder de knie. Thomas smult ervan! Het doet niet onder voor de glutenvariant. Ik denk dat deze glutenvrije variant eigenlijk zelfs lekkerder is! We hebben ook heerlijke pepernoten gebakken met een recept uit het boek. Het stokbrood is ons nog niet gelukt, maar oefening baart kunst. Of zoals Thomas altijd zegt: “Van proberen kun je leren.”

En zo is het. En samen met De Gluut gaan we ervoor!