Griekse goden waren ons welgezind

Een vakantie met een negenjarige met D1 en coeliakie naar een klein Grieks eiland leek een uitdaging, maar we wilden het nu toch proberen. Griekenland is ons favoriete vakantieland, maar vooral de kleine eilanden hebben zo hun beperkingen op het gebied van medische zorg. Onze keuze viel op Karpathos, omdat er een rechtstreekse vlucht naartoe gaat vanaf Amsterdam en omdat het niet al te toeristisch is nog. Het ‘echte’ Griekse leven zou daar nog te vinden zijn. En dat klopt! Prachtige baaitjes, kleine dorpjes, vriendelijke mensen en lekker Grieks eten. En zon, zon en nog eens zon. De negenjarige lag de hele dag in de zee en in het zwembad. Niet uit te krijgen. Dankzij de sensor FSL was het makkelijk om de BG in de gaten te houden. Het was de hele dag pompje aan, pompje uit, checken, insuline aanpassen, ijsjes eten enz.. Het grootste probleem was dat er bijna geen glutenvrij eten te krijgen was. Dag 1 had de supermarkt tot onze grote verrassing glutenvrij brood, maar dat was al snel op omdat zowel de keuken van ons hotel als wij binnen 2 dagen de hele voorraad hadden geplunderd. De mensen van de keuken van het kleine complex deden er alles aan om glutenvrije ‘things’ zoals ze het noemden, te serveren. Dat het na een paar dagen betekende dat er bij het ontbijt glutenvrije koekjes op tafel kwamen, vond de negenjarige geen probleem. De BG bleef heel acceptabel, ondanks de warmte, de vaak te zoete glutenvrije producten, de patat en de ijsjes. Kortom, een zeer geslaagde vakantie, met dank aan de Griekse goden!

Karpathos