Glutenvrij verdriet

Sinterklaas is nog even in het land. Dat is natuurlijk erg leuk voor de kinderen. Maar het zorgt hier soms voor tranen. En niet omdat er geen Lego in de schoen zit.

Thomas had zijn schoentje ook in de winkel gezet, met een mooie tekening voor Piet erbij. Opeens bedacht ik me dat Piet wel eens iets met gluten in dat schoentje zou kunnen stoppen. In de winkel weet Piet misschien niet welke schoen van Thomas is. En zo geschiedde. Thomas kreeg een speculaaspopje, met gluten. Dankzij de hulpPiet van de winkel kreeg hij gelukkig ook nog een prachtige knutsel-chocolade letter, zonder gluten. Maar de speculaaspop was belangrijker. Huilen, dikke tranen. “Mama, ik wil ook eens iets met gluten eten.” Omdat Thomas dit tegenwoordig wel vaker zegt, en omdat mijn hart brak, gaf ik hem een klein stukje. Nu maar hopen dat hij geen buikpijn krijgt.

Vandaag op school krijgen ze pepernoten en speculaas. Juf Truus heeft glutenvrije speculaas en pepernoten besteld bij de Pieten. Dus dat is geen probleem. Maar de koolhydraten, die natuurlijk wel. Juf Truus kan (nog) geen insuline toedienen. Dan maar even niet. De BG zal wel omhoog gaan, maar dat zien we straks wel. Om 12.15 uur mogen de kinderen alweer naar huis. En misschien zit Thomas door alle spanning laag en doen de pepernoten hun werk. Uitgerekend vandaag hield de sensor ermee op.Maar ja, soms moet je het loslaten. Heel eventjes dan.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.