Thomas heeft een sensor

Vorige week was het dan zover; Thomas krijgt een sensor die de hele dag door de bg meet, de informatie naar zijn pompje stuurt en signaleert wanneer hij te hoog of te laag zit. We zijn nu een week verder en behoorlijk enthousiast. Alle geheimen van het apparaatje hebben zich nog niet aan Myrthe en nog helemaal niet aan mij geopenbaard, maar tot nu is het echt een verademing. In plaats van 9  a 10 keer per dag bloedprikken, kun je nu volstaan met 4 keer per dag als alles naar wens gaat. Tussendoor geeft het pompje de ontvangen informatie weer en kun je besluiten wat te doen, wel of niet bolussen bijvoorbeeld. Is de bg te laag, dan geeft de pomp een geluidssignaal. Bovendien stopt de insulinetoevoer dan automatisch. Dat is vooral ’s nachts heel geruststellend. De andere alarmen zijn nog niet ingesteld. Over twee weken weer naar Diaboss om de afgelopen periode te evalueren en in januari weer een instructie-ochtend.  ‘Er zit een schaap in mijn pompje’ riep Thomas toen hij voor het eerst het geluid hoorde. Vanmorgen bleef het alarm maar doorgaan, waarop Thomas zei: ‘Mijn pompje wil niet ophouden met praten.’

Nu zijn allebei de billetjes beplakt, er kan niks meer bij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.