Een, twee, drie, vier, bg-tje van …

Eenendertig. Ja, 31! Oef.

Vrijdagochtend verwisselen we altijd de infuusset. Dus ook afgelopen vrijdag. Het is altijd spannend of het naaldje goed ingeprikt wordt. Meestal zie je er niets van als het niet goed is gegaan.

Thomas zat voor het verwisselen van het infuus op een bloedglucosewaarde van 9,9. Redelijk voor zijn doen. Twee uur later prikten we opnieuw: 26,9. Hmm. Misschien toch iets niet helemaal goed gegaan. Even afwachten maar.

We vertrokken naar Thomas’ grote vriendin Merel. Daar gaan we vaker op vrijdagochtend spelen. Papa Mattijs heeft dan zijn vrije dag en zorgt voor Merel en baby Lucas. Merel is een jaar jonger dan Thomas, maar daar merk je echt helemaal niets van. Merel zou met gemak al 3 kunnen zijn. Samen zetten Thomas en Merel altijd flink de boel op stelten. Heel goed nu Thomas’ bg zo hoog is. Inmiddels was het iets gezakt naar 26,5.

Voor de lunch was de bg 22,9. Weer iets gezakt, misschien zat de naald toch goed. Maar de twijfel sloeg wel toe. Thuis toch maar weer een nieuw infuusje geplaatst. Na het middagdutje weer meten: 31,6! Eenendertigkommazes. Waah. Niet goed! Voor de tweede keer vandaag zat het naaldje niet goed. Dat komt bijna nooit voor (gelukkig).

Dus maar weer opnieuw. Thomas ondergaat het gelaten. Ketonen gemeten. Die zijn 0,8. Wat moest ik dan ook alweer doen? Oja, onder de 1 is het goed. Pffjew, dat scheelt weer.

Een half uur later is de bg gedaald van 31,6 naar 31,3. Gedaald…Tja, zo snel achter elkaar meten heeft ook niet zoveel zin, hou ik mezelf maar voor. Uiteindelijk zitten we voor het avondeten op een bg van 16,3.

Maar, met al die (extra?) insuline die we inmiddels gebolused hebben, zakt de bg straks vast weer teveel…

En ja hoor…om 22.20 uur zitten we op een bg van 2,2. Thomas eet half slapend twee dextro en een banaantje.

Om 23.00 uur is de bg gestegen naar 4,9. Dit stelt me wel gerust. Het infuusje zit goed, drie keer is scheepsrecht. Maar na deze dag met zoveel verschillende bg’s slaap ik beter als ik naast Thomas lig in plaats van in mijn eigen bed.

Van 31,6 naar 2,2…zo’n dag hebben we nog niet eerder meegemaakt. Hopelijk gebeurt dat ook niet meer. Gelukkig had Thomas ogenschijnlijk weinig last van zowel de hyper als de hypo.

Na een vermoeiende dag (en voor mij onrustige nacht) was de bg van Thomas de volgende ochtend 8,4. Ik kon weer rustig ademhalen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.