Eindelijk een diagnose

OLVG 15 januari

Een prikje, een teststripje en een apparaatje, binnen 1 minuut kun je vaststellen of er iets mis is met de glucosehuishouding. Iedere amateur denkt bij veel drinken en plassen aan diabetes. Zo niet de huisarts in opleiding, die in eerste instantie niets bijzonders constateerde en Myrthe weer naar huis stuurde met de opmerking dat Thomas binnenkort (eind februari en het was begin januari) een afspraak bij de kinderarts had en zij die niet in de wielen wilde rijden?? Een week later belt Myrthe met de huisartsenpraktijk en eist dat Thomas wordt getest. De doktersassistente regelt het en meldt dat Thomas vanaf middernacht niets meer mag eten of drinken. Thomas vergaat van de dorst en Myrthe geeft hem toch een beetje water, maar dat is lang niet voldoende. Beiden zijn behoorlijk wanhopig. De volgende ochtend krijst Thomas de hele wachtkamer bij elkaar, daarom wordt hij meteen geholpen. Prikje, testje, paniek. Meteen door  naar spoedeisende hulp. Het advies van de doktersassistente bleek levensgevaarlijk, Thomas had juist veel moeten drinken.  De kinderarts doet haar beklag bij de huisartsenpraktijk.

De moraal van dit verhaal. Ga op je intuitie af en laat je niet met een kluitje in het riet sturen.  Het heeft te lang geduurd voor Thomas’ een adequate behandeling kreeg. Met de kennis die ik inmiddels heb opgedaan, slaat de schrik me om het hart.

1 reactie op “Eindelijk een diagnose

  1. Onvoorstelbaar!
    Wat moet je toch opletten en zelf blijven nadenken en idd vertrouwen op je eigen intuïtie.
    Vroeger vroegen ze nog wel eens:wat denk je zelf dat er a/d hand is,” en dan ergerde je eraan omdat je dacht:”wie is hier de deskundige”. Maar daar kom ik van terug,als ik dit hoor en alle andere medische blunders hoor en lees!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.