Alles wordt anders

De impact van de diabetes 1 bij Thomas is niet gering. Zo kan hij niet meer naar zijn gewone creche, het personeel heeft noch de expertise en noch de tijd om om de twee uur een vingerprikje te doen en de cijfers te interpreteren. Heel begrijpelijk, wel jammer. Hij had het een tijd erg naar zijn zin, had zelfs een beste vriendje, Pieter Thys. Als die er was, was zijn dag goed. Opeens wilde hij niet meer naar de creche en huilde hij als Myrthe wegging. Hij was moe en Myrthe of ik haalde hem zo vaak mogelijk vroeger op. Terugkijkend is het heel begrijpelijk. Hij voelde zich gewoon helemaal niet lekker.

Diaboss wijst ons op een speciale creche voor chronisch zieke kinderen, Zigzag. Jeetje, hoort Thomas opeens tot die categorie? Ja dus. Fantastisch dat het bestaat natuurlijk, voor andere kinderen, denk je dan. Tot dat… Toch maar bellen. Gewapend met een medische indicatie gaan we kennismaken. Het is een prachtige creche, ruim, grote tuin, veel personeel en maar twee groepen. Super, zo zien we het graag. Maar toch. We zien een baby met sondevoeding, een  jongetje met een rollator, een kindje dat altijd zuurstof toegediend krijgt als hij slaapt. Dat is even schakelen. Thomas vindt het helemaal leuk. Wil zelfs niet mee naar huis.  Nu maar afwachten of Thomas terecht kan, binnenkort horen we meer.

1 reactie op “Alles wordt anders

  1. Wat heb ik een bewondering voor jullie lieve Thomas, Myrthe en Gabriëlle! Jullie leven is helemaal op z’n kop gezet en natuurlijk moet je er mee leren omgaan, maar wat zal het ook een pijn doen om dat jochie steeds weer te moeten prikken….. Dat hij er van opknapt is een `gelukkige` keerzijde. Fijn dat hij de creche leuk vindt. Die kleintjes zijn nog zo buigzaam en kunnen er zo knap mee omgaan…. Weet dat ik veel aan jullie denk! XXX

Laat een reactie achter op Kitty Mertz Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.